A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z inne

A


„Adware”
— oprogramowanie, które powoduje wyświetlanie w komputerze materiałów reklamowych. Podobnie jak w przypadku oprogramowania typu „spyware”, część tych programów jest instalowana za pełną wiedzą i zgodą użytkownika, a część nie. Mimo że często bardziej przeszkadza, niż stanowi zagrożenie, oprogramowanie typu „adware” może również monitorować działania użytkownika w sieci WWW i informować o nich inne osoby za pośrednictwem Internetu.

Adres URL (Uniform Resource Locator)
— adres strony internetowej (np. www.symantec.pl lub www.symantec.com/home_homeoffice/index.html). Adresy URL są używane w przeglądarkach do identyfikowania i pobierania stron internetowych z serwerów, w których są przechowywane.

Początek

B


Blog
— nazwa pochodzi od słów „Web log” (ang. dziennik internetowy). Strona zawierająca dziennik osoby prywatnej, z aktualizowanymi regularnie wpisami bądź komentarzami. Niektórzy autorzy blogów zezwalają innym na umieszczanie komentarzy na ich stronie.

Bluetooth lub IEEE 802.15.1
— technologia nazwana imieniem żyjącego w X w. duńskiego króla Haralda Sinozębego (ang. Harald Bluetooth), który zjednoczył kraje skandynawskie. Konwencjonalny zbiór standardów komunikacji bezprzewodowej krótkiego zasięgu między zestawami słuchawkowymi, telefonami, osobistymi asystentami cyfrowymi, klawiaturami i innymi urządzeniami. Połączenia Bluetooth obsługują szereg środków bezpieczeństwa, ale istnieją też luki, które narażają urządzenia korzystające z technologii Bluetooth na atak.

Bot
— nazwa pochodzi od słowa „robot”. Program automatyczny, np. wyszukiwarka sieciowa, który wykonuje lub imituje czynności wykonywane przez użytkownika Internetu. Stosowany w dobrej wierze przez wyszukiwarki, komunikatory internetowe i inne usługi w Internecie. Bot może jednak również służyć do przejmowania kontroli nad komputerami, przeprowadzania ataków, naruszania bezpieczeństwa danych, a także wchodzić w skład zagrożeń hybrydowych. Zobacz też sieć typu bot.

Początek

C


Certyfikat cyfrowy
— nazywany również certyfikatem klucza publicznego lub certyfikatem tożsamości (termin z kryptografii klucza publicznego). Pozwala stwierdzić, czy klucz publiczny należy do jednostki wysyłającej za jego pomocą zaszyfrowane lub podpisane cyfrowo dane. Certyfikaty cyfrowe są wystawiane przez urzędy certyfikacji i zawierają klucz publiczny nadawcy oraz cyfrowy podpis stanowiący potwierdzenie autentyczności certyfikatu i przynależności klucza do nadawcy.

Początek

D


Defragmentacja lub defragmentowanie
— proces reorganizacji informacji na dysku twardym polegający na umieszczaniu części poszczególnych plików w bardziej logicznej kolejności oraz bliżej siebie. Fragmentacja może spowolnić działanie komputera; po zdefragmentowaniu dyski są szybsze i mają więcej wolnego miejsca.

Destrukcyjny program
— oprogramowanie (ang. „malware” od wyrażenia „malicious software”) utworzone w celu spowodowania szkód w systemie lub danych, naruszenia prywatności, kradzieży informacji lub bezprawnego wdarcia się do komputerów. Obejmuje wirusy, robaki internetowe, konie trojańskie, niektóre programy śledzące znaki wprowadzane na klawiaturze, oprogramowanie typu „spyware”, bdquo;adware” oraz boty.

DoS („odmowa usługi”)
— atak na system komputerowy lub sieć w celu uniemożliwienia działania usług przez zajęcie wszystkich wolnych zasobów komputera lub przepełnienia przepustowości. Atak taki może być również wynikiem działania destrukcyjnego kodu polegającego na zwykłym zamykaniu dostępu do zasobów.

Początek

E


F


Fałszowanie (ang. „spoofing”) lub przejmowanie (ang. „hijacking”) domen
— manipulowanie systemem nazw domen w celu skojarzenia prawdziwego adresu WWW ze sfałszowaną lub w inny sposób szkodliwą stroną internetową. Technika ta jest używana do przeprowadzania między innymi ataków typu „phishing” polegających na kierowaniu użytkowników do sfałszowanej strony WWW z mało widocznym ostrzeżeniem lub bez żadnego powiadomienia.

FTP (File Transfer Protocol)
— konwencjonalny zestaw reguł komunikacji dotyczących przesyłania plików między komputerami w Internecie. Większość przeglądarek WWW umożliwia przesyłanie plików przy użyciu protokołu FTP, ale można też skorzystać z wyspecjalizowanego programu, klienta FTP, który przeważnie dysponuje lepszymi zabezpieczeniami.

Początek

G


GIF (Graphics Interchange Format)
— popularny w Internecie format plików graficznych. Pliki graficzne często są zapisywane w formacie GIF, ponieważ można je wówczas kompresować bez utraty jakości obrazu. Jednak z powodu ograniczonej liczby kolorów (do 256) format GIF nie nadaje się do zdjęć cyfrowych. Zobacz też: JPEG.

Początek

H


Haker
— określenie potoczne; osoba wykorzystująca umiejętności programistyczne i wiedzę techniczną, aby uzyskiwać nieautoryzowany dostęp do systemów komputerowych w celach destrukcyjnych lub przestępczych. Natomiast środowisko informatyków określa takie osoby mianem „crackerów”, używając terminu „haker” w stosunku do dowolnego szanowanego i zdolnego programisty.

Hiperłącze
— wyraz, wyrażenie lub obraz, którego kliknięcie powoduje przeniesienie użytkownika z jednej strony WWW do innej strony w Internecie. Hiperłącza powstają przy użyciu znaczników HTML, a w przeglądarce są zwykle podkreślone lub wyświetlone w innym kolorze.

HTML (Hypertext Markup Language)
— główny język służący do tworzenia i formatowania stron internetowych. Umożliwia sterowanie układem, projektem i sposobem wyświetlania tekstu, hiperłączy, obrazów i innych materiałów na większości stron.

HTTP (Hypertext Transfer Protocol)
— konwencjonalny zestaw reguł komunikacji umożliwiający kontrolowanie przesyłania informacji między przeglądarkami internetowymi i serwerami w sieci.

HTTPS
— konwencje HTTP dotyczące przekazywania informacji do bezpiecznego serwera przy użyciu szyfrowania lub innych metod uwierzytelniania. Adresy URL stron obsługujących bezpieczne połączenia HTTP zaczynają się od prefiksu „https:”.

Początek

I


Infrastruktura klucza publicznego (PKI)
— zestaw standardów i usług obsługujących kryptografię klucza publicznego. Infrastruktura PKI jest oparta na certyfikatach cyfrowych wydawanych przez urzędy certyfikacji w celu uwierzytelniania kluczy publicznych i ich właścicieli.

Internet lub sieć
— publiczna, ogólnoświatowa sieć łącząca komputery i sieci bezprzewodowe. Internet umożliwia transmisję danych i obsługę m.in. takich technologii, jak stron WWW, poczta elektroniczna i pokoje rozmów.

Początek

J


JPEG (Joint Photographic Experts Group)
— popularny format skompresowanych plików graficznych, często stosowany w przypadku zdjęć cyfrowych. Pliki JPEG są popularne w sieci WWW, ponieważ można je kompresować bez utraty wysokiej rozdzielczości. Wiele aparatów cyfrowych tworzy domyślnie pliki JPEG. Rozszerzenie plików JPEG to .jpg lub .jpeg. Zobacz też: GIF.

Początek

K


Klucz prywatny
— w przypadku szyfrowania asymetrycznego jest to niepublikowany klucz używany do odszyfrowywania wiadomości zaszyfrowanych za pomocą odpowiedniego klucza publicznego.

Klucz publiczny
— w przypadku szyfrowania asymetrycznego jest to klucz udostępniany każdemu użytkownikowi, który chce wysłać zaszyfrowaną wiadomość do właściciela klucza. Właściciel klucza publicznego odszyfrowuje wiadomości przy użyciu swojego klucza prywatnego.

Kompresja obrazu
— kompresowanie obrazów. Zmniejszanie rozmiaru pliku graficznego bez znacznego pogorszenia jego jakości. Powszechnie stosowanymi w sieci WWW formatami kompresowanych plików graficznych są formaty JPEG i GIF. Zobacz też: kompresja pliku.

Kompresja plików lub danych
— technologia ograniczająca rozmiar plików poprzez kodowanie ich zawartości. Kompresja jest używana w celu maksymalnego wykorzystania miejsca w pamięci masowej i szybszego przesyłania plików przez Internet. Skompresowane pliki są często umieszczane w pliku archiwum i przed użyciem trzeba je wyodrębnić oraz zdekompresować. Niektóre z nich mogą być używane w postaci skompresowanej. Typowe formaty skompresowanych archiwów to m.in. pliki ZIP, SIT, TAR, JAR oraz CAB. Zobacz też: kompresja obrazu.

Komunikator internetowy
— program umożliwiający komunikację w czasie rzeczywistym dwóm osobom lub ich większej liczbie za pośrednictwem Internetu. Przeważająca część takiej komunikacji odbywa się w trybie tekstowym, ale niektóre komunikatory umożliwiają również przesyłanie strumieniowe konferencji audiowizualnych i wymianę plików. Skrót IM może również oznaczać wiadomości błyskawiczne lub czynność ich wysyłania.

Koń trojański
— destrukcyjny program udający wiarygodne oprogramowanie. Często umożliwia innym osobom przejęcie zdalnej kontroli nad komputerem użytkownika, a także pozwala przeprowadzać ataki na dane lub systemy. W przeciwieństwie do wirusów i robaków internetowych konie trojańskie nie mogą się samoczynnie replikować lub rozpowszechniać, dzięki czemu ich skuteczność zależy od innych metod dystrybucji.

Koncentrator sieciowy
— urządzenie łączące komputery w sieci lokalnej.

Kopia zapasowa
— dodatkowa kopia plików komputerowych przechowywana zwykle w innym miejscu niż oryginały. Niezbędna do odtworzenia oryginalnych plików w przypadku ich uszkodzenia lub utraty.

Kryptografia klucza publicznego
— technika szyfrowania oparta na kluczach publicznych umożliwiających szyfrowanie wiadomości, podpisach cyfrowych służących do sprawdzania ich integralności oraz certyfikatach cyfrowych pozwalających na uwierzytelnianie tożsamości właścicieli klucza publicznego.

Początek

L


M


MP3 (MPEG Audio Layer 3)
— format skompresowanego pliku dźwiękowego często stosowany do odtwarzania nagrań przy użyciu przenośnych i stacjonarnych odtwarzaczy muzycznych.

Początek

N


Początek

O


Odtwarzanie
— proces polegający na korzystaniu z kopii zapasowych w celu przywracania oryginalnych plików danych, które uległy uszkodzeniu lub są już niedostępne.

Początek

P


PDA (Personal Digital Assistant)
— cyfrowy asystent osobisty, komputer kieszonkowy, w którym zwykle znajdują się książki adresowe, notatniki i inne programy do organizowania informacji osobistych. Wiele urządzeń PDA umożliwia łączenie się z Internetem, wysyłanie wiadomości e-mail i synchronizowanie danych z komputerami domowymi, a inne służą za telefony komórkowe.

„Pharming”
— próba oszustwa wymierzona w użytkowników Internetu, polegająca na przejęciu domeny internetowej lub adresu URL i przekierowaniu użytkowników do fałszywej strony, która zawiera nieuprawnione prośby o ujawnienie informacji. Zobacz też: podszywanie się pod adresy URL.

„Phishing”
— próba wprowadzenia użytkowników w błąd mająca na celu ujawnienie przez nich informacji poufnych, takich jak hasła lub numery ubezpieczenia społecznego (USA). Zazwyczaj metoda ta polega na użyciu wyglądającej wiarygodnie wiadomości e-mail lub wiadomości przesyłanej za pomocą komunikatorów internetowych oraz sfałszowanej strony internetowej w celu wyłudzenia informacji (tzw. „łowienie” danych — ang. „fishing”). Zobacz też: socjotechnika.

Plik cookie
— niewielki plik tekstowy zapisywany w komputerze użytkownika podczas przeglądania strony internetowej. Pliki cookie, które są używane do zapamiętania użytkownika i jego preferencji na wypadek ponownego odwiedzenia danej strony lub w celu śledzenia jego działań w sieci, ułatwiają korzystanie z wirtualnych koszyków, dostosowanie konfiguracji strony do własnych potrzeb i wyświetlanie reklam o odpowiednim profilu. Nie są one programami i nie mogą odczytywać danych z dysku twardego ani powodować uszkodzenia komputera.

Podszywanie się pod adresy URL
— próba zamaskowania lub bliskiego naśladownictwa adresu URL wyświetlanego w pasku adresu przeglądarki internetowej. Technika używana w atakach typu „phishing” oraz innych oszustwach internetowych w celu nadania pozorów wiarygodności fałszywej stronie. Atakujący ukrywa faktyczny adres URL, używając adresu o wiarygodnym wyglądzie lub podobnej pisowni.

Pokój rozmów
— dostępne w trybie online forum, na którym grupy mogą wymieniać uwagi w czasie rzeczywistym. W wielu pokojach rozmów nad kontrolą zachowania i dostępu czuwa moderator. Użytkownicy mogą się jednak anonimowo przyłączać do dyskusji, co bywa wykorzystywane przez pedofilów ukrywających swoją prawdziwą tożsamość.

Program śledzący znaki wprowadzane na klawiaturze
— oprogramowanie, które umożliwia śledzenie i przechwytywanie wszelkich informacji zapisywanych przy użyciu klawiatury komputera. Jest on wykorzystywany do świadczenia usług wsparcia technicznego oraz nadzoru; bywa integrowany z destrukcyjnymi programami i używany do przechwytywania haseł, nazw użytkownika oraz innych poufnych informacji.

Publiczny punkt dostępu bezprzewodowego (hotspot)
— obszar, na którym można korzystać z urządzeń Wi-Fi w celu połączenia się z Internetem przez publiczną sieć bezprzewodową. Niektóre punkty nie są w ogóle zabezpieczone, a w innych stosuje się szyfrowanie danych za pomocą protokołu WEP lub WPA.

Początek

Q


R


Robak internetowy
— pojęcie zaczerpnięte z powieści science-fiction pt. The Shockwave Rider. Program, często destrukcyjny, który jest w stanie samoczynnie kopiować się i rozprzestrzeniać przez Internet za pomocą oprogramowania pocztowego lub innych narzędzi. Może także naruszyć zabezpieczenia zainfekowanego komputera lub spowodować uszkodzenie systemu bądź danych.

Router
— urządzenie zapewniające połączenie między dwiema sieciami oraz kierujące ruch z jednej z nich do odpowiedniego miejsca docelowego w innej. Routery są często stosowane do połączenia sieci z Internetem, a niektóre z nich mają wbudowane sieciowe zapory ogniowe oraz inne funkcje.

RSS (Really Simple Syndication)
— format języka XML używany do przekazywania treści stron informacyjnych, blogów i innych stron, w których informacje szybko się zmieniają. Przekazywane wiadomości przeważnie zawierają nagłówki i podsumowanie treści. Subskrybenci do wyświetlenia tych informacji korzystają z czytników danych RSS.

Początek

S


Sieć typu „bot” lub „armie zombi”
— grupa komputerów, które zostały zaatakowane i są kontrolowane przez hakera. Haker korzysta z destrukcyjnego oprogramowania zainstalowanego w zaatakowanych komputerach w celu przeprowadzania ataków typu „odmowa usługi”, wysyłania spamu lub wykonania innych szkodliwych działań.

SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)
— konwencjonalny zestaw reguł komunikacji umożliwiający wysyłanie wiadomości e-mail przez Internet.

Spam
— niezamówione wiadomości e-mail, zazwyczaj rozsyłane w dużych ilościach na wiele losowo wybranych adresów; często zawierają reklamy produktów lub usług. Używane także w oszustwach typu phishing i innych rodzajach przestępstw internetowych. Ich ilość można ograniczyć, używając oprogramowania do filtrowania wiadomości e-mail.

Spim lub spam w komunikatorach
— niepożądane wiadomości odbierane za pośrednictwem komunikatorów internetowych, zazwyczaj rozsyłane w dużych ilościach do wielu użytkowników danego komunikatora; często zawierają materiały marketingowe i łącza do stron WWW produktów. Mogą być także używane w oszustwach typu „phishing” oraz do rozprzestrzeniania destrukcyjnego oprogramowania. Zobacz też: spam.

SPIT
— spam za pośrednictwem telefonii internetowej. Niepożądane połączenia telefoniczne VoIP wysyłane masowo przez Internet. Na razie nie jest szczególnie uciążliwy ani nie stanowi większego zagrożenia, jednak wraz z rozwojem telefonii VoIP może stać się poważnym problemem. Zobacz też: spam i spim.

„Spyware”
— oprogramowanie, które zbiera informacje o komputerze i wykonywanych w nim działaniach, a następnie przesyła je przez Internet do innych osób. Program typu „spyware” zwykle działa w tle, a w niektórych przypadkach instaluje się w komputerze bez wiedzy i zgody użytkownika.

Strona internetowa
— plik, zazwyczaj w formacie HTML, dostępny w Internecie do pobrania za pomocą przeglądarki. Strony internetowe mogą zawierać tekst, obrazy i zasoby multimedialne. Zwykle zawierają również hiperłącza do innych stron internetowych lub plików, a czasem formularze do przesyłania informacji do gospodarza strony.

Szyfrowanie
— metoda zabezpieczeń uniemożliwiająca odczytanie informacji osobom, które nie mają klucza pozwalającego na ich odszyfrowanie; zwykle używana w celu zabezpieczenia zakupów przez Internet i innych transakcji. Gdy strona wskazywana jest jako „bezpieczna”, oznacza to zwykle, że wysyłane i otrzymywane dane są szyfrowane. Zobacz również: kryptografia klucza publicznego.

Szyfrowanie asymetryczne
— metoda szyfrowania oparta na rozpowszechnianym kluczu publicznym służącym do szyfrowania wiadomości oraz odpowiadającym mu kluczu prywatnym, który służy do odszyfrowywania treści.

Szyfrowanie symetryczne
— metoda oparta na pojedynczym tajnym kluczu używanym do szyfrowania i odszyfrowywania wiadomości.

Początek

T


Transmisja podcast
— nazwa pochodzi od angielskich słów „iPod broadcasting” (transmisje dla iPoda). Regularnie aktualizowany zestaw plików dźwiękowych MP3 dostępnych w Internecie do jednorazowego pobrania lub w ramach subskrypcji. Użytkownicy subskrybujący transmisje podcast otrzymują aktualizacje automatycznie za pośrednictwem źródeł RSS.

Początek

U


Urząd certyfikacji
— w dziedzinie kryptografii klucza publicznego jest to zaufana osoba trzecia, która uwierzytelnia podmioty i ich klucze publiczne. W tym celu urzędy certyfikacji wydają certyfikaty cyfrowe potwierdzające, że klucz publiczny należy do osoby, której podpis cyfrowy jest wymieniony w certyfikacie.

Uwierzytelnianie wzajemne
— metoda zabezpieczeń wymagająca uczestnictwa obu stron transakcji w celu potwierdzenia ich tożsamości. W Internecie technika ta wymaga wzajemnego potwierdzenia tożsamości przeglądarki i serwera WWW w celu upewnienia się, że strona internetowa i jej użytkownik nie stanowią zagrożenia. Uwierzytelnianie wzajemne jest stosowane na stronach finansowych i handlowych, ponieważ ułatwia zapobieganie atakom typu „phishing” oraz innym oszustwom.

Początek

V


VoIP (Voice over Internet Protocol)
— usługa telefonii cyfrowej, która ułatwia transmisję głosu przez Internet lub w innych sieciach IP.

Początek

W


WEP (Wired Equivalent Privacy)
— WEP to protokół zabezpieczeń stanowiący część standardu 802.11 IEEE, który umożliwia szyfrowanie informacji i zapobieganie nieautoryzowanemu dostępowi do sieci bezprzewodowych. Protokół WEP został opracowany, aby zapewnić zabezpieczenia porównywalne z sieciami przewodowymi, ale był obarczony poważnymi wadami i został zastąpiony przez preferowane obecnie protokoły zabezpieczeń bezprzewodowych: WPA i WPA2.

Wi-Fi (Wireless Fidelity)
— gra słów utworzona na zasadzie analogii z pojęciem Hi-Fi. Termin opisowy obejmujący sieci bezprzewodowe, urządzenia lub inne elementy technologii bezprzewodowej 802.11 (np. punkty dostępu do sieci Wi-Fi).

Widżet
— ogólne określenie interaktywnego elementu graficznego, takiego jak przycisk, pole wyboru, okno lub pole tekstowe. Odnosi się również do niewielkich programów komputerowych, które wyświetlają informacje w czasie rzeczywistym i zapewniają szybki dostęp do często używanych funkcji.

Wirus
— program, który może się samoistnie powielać oraz infekować pliki, programy i systemy komputerowe. Niektóre wirusy tylko się replikują i rozprzestrzeniają, zaś inne mogą uszkodzić system komputerowy oraz dane.

WPA (Wi-Fi Protected Access)
— protokół WPA to część standardu 802.11, która stanowi rozszerzenie i udoskonalenie protokołu zabezpieczeń WEP, oferując lepsze mechanizmy szyfrowania i uwierzytelniania użytkowników.

WPA2
— protokół WPA2 to część standardu 802.11; stanowi ulepszenie protokołu zabezpieczeń WPA. Technologie WEP, WPA i WPA2 są nadal używane, ale protokoły WPA i WPA2 oferują lepszą ochronę.

Początek

X


XML (Extensible Markup Language)
— język używany przez programistów stron internetowych w celu formatowania i przedstawiania informacji w sieci. W przeciwieństwie do języka HTML nie uwzględnia określonego zestawu znaczników formatowania, ale jest metajęzykiem, który umożliwia programistom tworzenie własnych znaczników oraz porządkowanie i wyświetlanie informacji innowacyjnymi metodami.

Początek

Y


Z


Zagrożenie hybrydowe
— atak łączący kilka tradycyjnych metod, takich jak robaki internetowe, konie trojańskie i programy śledzące znaki wprowadzane na klawiaturze. Obrona przed większością tych zagrożeń wymaga połączenia wielu narzędzi zabezpieczających i warstw ochrony.

Zapora ogniowa (sieciowa)
— urządzenie, oprogramowanie lub ich połączenie, które kontroluje dostęp i wymianę informacji między siecią i Internetem lub między różnymi segmentami sieci.

Zapora ogniowa (osobista)
— program kontrolujący dostęp i wymianę informacji między komputerem i Internetem lub siecią lokalną. Uniemożliwia dostęp hakerom i blokuje nieautoryzowane połączenia, a jednocześnie zezwala na połączenia autoryzowane.

Znaczniki HTML
— standardowy zestaw elementów kodu HTML używanych do tworzenia i formatowania stron internetowych.

Początek

Inne


802.11 lub IEEE 802.11x
— konwencjonalny zestaw standardów bezprzewodowej komunikacji sieciowej. Istnieje kilka wersji (modulacji) standardu 802.11, z których najpopularniejsze to 802.11b i 802.11g. Standardy 802.11 definiują również protokoły zabezpieczeń, takie jak WEP, WPA oraz WPA2.

Początek